8 februari stond al 4 maanden in onze agenda. De dag dat ons pand officieel bij de notaris werd overgedragen. In een autorit van 1 uur in bizarre  weersomstandigheden reden we die ochtend voor de laatste keer naar de Broksteeg.

Het pand waar 15 jaar met veel plezier genoten van het prachtige uitzicht en de mooie industriele look van de grote zinken deuren in de inmense schuur. De plek waar we vele uren fruit en kruiden plukte, droogde en  inmaakte. De plek waar we heel veel mensen ontvingen die hun creativiteit en kookkunsten tot bloei lieten komen.

We sluiten af met een lach en een traan, vooral veel mooie herinneringen maar ook de wetenschap dat het ons te veel werd om zo’n groot complex te blijven onderhouden. Eerst tot rust komen en mentale energie krijgen. Dat is het motto.

Wat fijn dat we nu een huisje hebben, goed geïsoleerd met een verwarming zo heerlijk warm zelfs in deze omstandigheden. Verwennerij voor onze gewrichten.

Proost op de toekomst.